Wat ik het leukste vind aan mijn werk als fotograaf
Ik krijg vaak de vraag: wat vind je nou het allerleukste aan je werk als fotograaf? Het voor de hand liggende antwoord is natuurlijk: de foto's zelf. Het is geweldig dat ik dit mijn werk mag noemen. Ik vind het fantastisch dat ik mensen (en hun dieren) mag vastleggen op momenten waarop ze best kwetsbaar zijn. Want laten we eerlijk zijn: het is niet niks om voor een vreemde voor de camera te gaan staan. Zeker niet als die vreemde ook nog eens instructies roept over waar je moet kijken. Maar als ik heel eerlijk ben, zit het leukste stuk van mijn werk ergens anders. Het zijn de mensen die ik ontmoet. De dieren die ik ontmoet. En soms, de contacten die ik eraan overhoud. Elke shoot is anders. Niet alleen omdat elk paard of elke hond een ander karakter heeft, maar ook omdat ik telkens een klein kijkje krijg in iemands leven. In de band tussen hen en hun dier. In wie ze zijn als niemand kijkt of juist wél, met een camera er middenin. Ik ga niet beweren dat elke shoot uitmondt in een hechte
Hoe een "yearbook staff" functie in Denemarken mij uit mijn schulp hielp
Van de doka op mijn Deense middelbare school tot de honden en paarden van vandaag: hoe een camera me hielp om uit mijn schulp te kruipen.
Ik edit je foto
Zoals beloofd zou ik twee foto’s editen en bij de rest wat tips meegeven. Volgens mij heb ik inmiddels alle foto’s bekeken die die dag via Facebook, Instagram en DM zijn ingestuurd. En dat waren er nogal wat. 😉 Veel van deze foto’s zijn natuurlijk even snel gemaakt. Tijdens een wandeling, op stal, in de wei of ergens tussendoor. En dat is prima. Juist dat zijn vaak de momenten die je wilt bewaren. Mijn advies blijft daarom: maak eerst de foto voor het moment. Dan heb je hem in ieder geval. Kijk daarna nog één keer. Kan ik een stap opzij? Iets hoger of lager? Staat er iets achter het hoofd? Is de achtergrond rustig? Kan ik iets dichterbij? En kijk vooral naar het licht. Is de zon fel? Zoek dan, als dat kan, een plek in de schaduw. Of zet je hond, paard of persoon met de rug naar de zon. Zo voorkom je dichtgeknepen ogen en harde schaduwen. Ook lichte huid en witte of lichte vachten bleken dan minder snel uit. Maak daarna die tweede foto voor het mooiere beeld. Want dieren blijven dieren
Die keer dat Dibah gewoon naar huis wilde
Dit was in 2021, nog vroeg in mijn tijd als fotograaf. Ik was met Isa en haar paard Dibah aan het fotograferen. Isa was toen een jaar of 15, 16. Dibah stond los, geen halster, zelfs geen foto-halstertje om. Normaal gesproken helemaal geen issue. Shoot ging goed. Sfeer ontspannen, foto's kwamen precies zoals we wilden. En toen, halverwege, dacht Dibah: weet je wat, ik ga naar huis. Zonder overleg. Zonder waarschuwing. Gewoon besloten en klaar. En toen Isa haar wilde pakken? Ging ze er in draf vandoor. Zomaar. Alleen, over bospaadjes, richting huis. Wij stonden daar nog een beetje verbouwereerd, en ondertussen kreeg Isa appjes van mensen die aan die weg wonen. "Isa. Paard kwijt????" Maar hier komt het bizarre stukje: Dibah bleek gewoon netjes te hebben staan wachten aan de weg tot ze veilig kon oversteken. En pas toen het kon, liep ze rustig verder. Alsof ze het allemaal even normaal vond als wij. Soms is een Haflinger gewoon een echt een Haflinger. 😅 Gelukkig waren we al klaar met de s
Toen ik mijn oude camera’s weer tegenkwam
Van de week was ik bezig met een grote opruim- en voorraadschoonmaak. Zo’n klus waarvan je denkt dat je hem even doet, maar waarbij je uiteindelijk allerlei spullen tegenkomt waar je vervolgens veel te lang naar blijft kijken. Voor ik het wist zat ik op de grond tussen allemaal camera’s waarvan ik sommige al jaren niet meer had vastgehad. En toen besefte ik me eigenlijk dat fotografie al veel langer onderdeel van mijn leven is dan de meeste mensen weten. De Pentax die op de foto ligt, kreeg ik van mijn vader toen ik een jaar of 9 was. Dat was mijn eerste echte camera. Vanaf dat moment vond ik alles interessant wat met fotografie te maken had. Ik fotografeerde mijn poppen, vakanties, familie-uitjes en eigenlijk alles wat ik leuk of bijzonder vond. Daarna kwamen er meer camera’s. Een Kodak Disc-camera bijvoorbeeld. Voor de mensen die oud genoeg zijn om die nog te kennen: daar ging geen gewoon filmrolletje in, maar een soort schijfje. Destijds was dat behoorlijk modern. Ook had ik een Han
Welke fotoshoot past bij jou?
Veel mensen denken dat een fotoshoot vooral draait om de locatie, het seizoen of het aantal foto’s. Maar eigenlijk begint het met een andere vraag: Wat wil jij later terugzien als je naar deze foto’s kijkt? Daarom bespreken we vooraf altijd wat jij mooi vindt. Geen klant is hetzelfde. Geen dier is hetzelfde. En dus is ook geen fotoshoot hetzelfde. Portretten van jou en je dier Wil je graag samen met je hond of paard op de foto? Dan maken we portretten waarbij jullie allebei een belangrijke rol spelen. Ik help je met kleine aanwijzingen voor houding, positie en compositie, zodat je ontspannen op de foto staat. Je hoeft geen ervaring te hebben met poseren. Dat is mijn werk. Dit zijn vaak de beelden die uiteindelijk een plek krijgen aan de muur. Jouw dier centraal Soms draait de shoot vooral om het dier. Omdat je de uitstraling van je paard wilt vastleggen. Omdat je hond ouder wordt. Of gewoon omdat je foto’s wilt van jouw maatje zoals hij of zij nu is. Dan ligt de focus volledig op het