“Altijd cap op en schoenen aan bij de pony’s, hoor!” Zeg ik altijd tegen m’n dochter. Altijd.En dan komt Femke… op blote voeten, in het gras, in een jurk die glinstert in het avondlicht. Naast haar Friese merrie Vimke. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is. En ergens is dat het ook. Want wat zij samen hebben, is niet in regels te vangen. Geen cap. Geen zadel. Geen stress. Alleen vertrouwen. En een grote glimlach. Femke weet wat ze doet. Ze laat haar paarden stralen zonder dat het ooit geforceerd voelt. Nieuwe dingen schrikken haar niet af — zolang het welzijn van het dier voorop staat, pakt ze alles met twee handen aan. Ze is niet alleen een fijne ruiter en menner, maar ook een betrokken hobbyfokker.Iemand die haar paarden écht kent. Die hun taal spreekt. En die altijd op zoek is naar de magie van het moment — zonder dat ze het zo zou noemen. Met Femke is het altijd gezellig. Er wordt gelachen, geknuffeld, gegrapt. Geen stijve poses. Wel ideeën die ontstaan terwijl we bezig zij

Verhalen die blijven hangen. Herinneringen die je voelt. Een foto van je hond. Je paard. Op dat ene moment. Misschien rennend door het veld. Misschien leunend tegen je aan, alsof jullie even de wereld vergeten.Misschien is het later, als je die foto terugziet… en de tranen net zo snel komen als de glimlach. Op deze blogpagina's deel ik meer dan tips. Ik deel herkenning. Momenten. Antwoorden op vragen die je misschien nog niet durfde te stellen. Want hoe leg je een herinnering vast, als je weet dat alles ooit eindig is? Je leest hier verhalen van shoots, inzichten over dierenfotografie én praktische tips. Over hoe je zelf betere foto’s maakt. Over wat je kunt doen als je denkt: “Maar mijn hond blijft nooit stil.” En waarom een fotoshoot soms geen luxe is, maar iets wat je achteraf niet wilt missen. Of je nu een trotse hondenmoeder bent, dagelijks buiten bent met je fjord of juist nog twijfelt over een shoot… Hier vind je de blogs die jou raken, inspireren en misschien net dat zetje geve

Ontdek handige tips en advies om het meeste uit je dierenphotoshoot te halen. Leer over voorbereiding, het betrekken van je huisdier, en wanneer je een professional moet inschakelen.

Als mensen mijn portfolio bekijken, kunnen ze vaak niet precies aanwijzen wat het is. Toch zeggen ze regelmatig dat ze mijn foto's direct herkennen. Dat ze een bepaalde sfeer hebben. Een rustige uitstraling. Een zachte gloed. Dat klopt ook. Er zit namelijk één belangrijk element in bijna al mijn foto's: tegenlicht. Of ik nu een hond fotografeer die door het bos loopt, een paard in de heide vastleg of een portret maak van een eigenaar met zijn of haar dier, ik werk vrijwel altijd met het licht van achteren. Dat doe ik niet pas sinds kort. Ik fotografeer al jarenlang op deze manier en het is inmiddels een vast onderdeel van mijn stijl geworden. Veel mensen denken bij tegenlicht direct aan een spectaculaire zonsondergang met een grote oranje zon aan de horizon. Natuurlijk maak ik daar graag gebruik van als die omstandigheden er zijn, maar tegenlicht is veel meer dan dat. Ook op een bewolkte dag, wanneer de zon zich nauwelijks laat zien, kun je werken met tegenlicht. Het gaat namelijk niet

Over Emmy & Bon Jovi We zeggen het vaak: “Foto’s zijn voor later.” Voor áls het straks niet meer kan. Voor wanneer de herinnering begint te vervagen. Maar wat als je zelf altijd bezig bent met andermans herinneringen? Emmy is dressuurfotograaf. Ze weet als geen ander hoe waardevol een beeld is. Hoe het raakt, bewaart, troost. En toch… duurde het weer even eer ze zelf weer voor de camera stond. Met Bon. Een naam die doet glimlachen. Maar vooral: een paard dat haar wereld stil kreeg. “Hij is al 9 jaar bij me,” vertelde ze. “En wat we samen hebben meegemaakt… dat krijg je met geen pen beschreven.” Ziekte. Zorgen. Onzekere tijden. Maar ook: vertrouwen. Verbondenheid. Die blik die zegt: ‘ik ben er nog.’ Die zachte neus tegen haar borst. Het gevoel van thuiskomen. Toen ze me benaderde, wist ze wat ze wilde. Geen poespas. Geen perfecte setting. Gewoon: zij en Bon. Zoals ze écht zijn. In het veld. Zij in haar jurk. Zijn manen dansend in de wind. Tijdloos. Rauw en zacht tegelijk. De shoot was s

Sommige honden zijn gewoon honden. En sommige… zijn familie. Bruno was dat laatste. Een trouwe herder. Een maatje. Een schaduw. Altijd daar, altijd dichtbij. Een paar dagen voor zijn inslapen mocht ik hem vastleggen. Voor zijn allerlaatste fotoshoot. Geen gewone shoot. Maar één die je voelt in je hart. Samen met Elvea maakten we beelden die recht doen aan hun band. Prachtige, dierbare momenten vol liefde en emotie. Een aai over zijn kop. Een blik. Een snuit tegen haar hand. Klein in gebaar, groots in betekenis. Zachte lichtval. Warme kleuren. Een serie foto's voor aan de muur en een herinnering die voor altijd blijft. "Vandaag" heeft Bruno zijn welverdiende rust gekregen. Na een lang en mooi leven. Een leven vol wandelingen, spelletjes, wachtmomentjes bij de deur. Een leven waarin hij meer gaf dan woorden ooit zouden kunnen zeggen. Deze shoot werd een ode. Aan zijn karakter. Zijn rust. Zijn trouw. En aan de onvoorwaardelijke band tussen mens en dier. "Rust zacht, lieve Bruunie. Je was